Оскар Ўайлд

Сімфонія ў жоўтым

Вершы

Канцанэта

(Canzonet)

За вартавога

Не будзе мне грыфон:

Няма нічога

У пастуха здавён;

Каменняў-звадаў

Не сыплю для забаў —

І ўсё ж наядаў

Я спевам чараваў.

Рачная роўнядзь...

Хай флейта зноў пяе,

Хай слых твой поўняць

Мелодыі мае.

Твой твар лілейны —

Дзівоснай белаты,

Пах чарадзейны

Забрала ў амбры ты.

Адкінь трывогу,

Бо Гіяцынт памёр,

Лясному богу

Не панаваць з тых пор.

Не плач, даволі:

Знік фаўн з лясных аркад

І Пан ніколі

Не вернецца назад.

А руж спакусных,

Што зацвілі ў тваіх

Чырвоных вуснах,

Гілас бы не спасціг.

Дрыяды ў кроне

Не завядуць гульні,

Дзень сумны тоне

У срэбнай цішыні.

пераклад з ангельскай — Кацярына Маціеўская

Магіла Шэлі

(The Grave of Shelley)

Нібы над хворым шэрагі лампадаў,

Паўсталі кіпарысы над плітой.

Тут сыч пануе ў цемрадзі густой

І яшчарка ўцякае ад паглядаў.

Тут чырванеюць макі, кветкі звадаў,

Тут, нібы ў схове пірамід нямых,

Нябачны ў цемры, Сфінкс ля пасткі сціх —

Злавесны вартаўнік тваіх прысадаў.

Што праўда, спачываць па смерці міла

Ў зямлі маўклівай, вечнай маці сну,

Але табе мілейшая магіла

У моры, дзе гукае рэха дну,

Дзе караблі змагае віру сіла,

Дзе хвалі стромам прайграюць вайну.

пераклад з ангельскай — Кацярына Маціеўская

Impression du Voyage

(Impression du Voyage)

Было сапфірным мора. Як апал,

Гарэла неба, і ў святле апала

Мы ўзнялі ветразь: ветрам нас імчала

На ўсход, да шызых берагоў і скал.

І я імклівым вокам прыкмячаў

Закінф, яго алівы і затокі,

Аркадскі схіл, уквечаны й высокі,

І Лікеон, які ў снягах маўчаў.

Трапеча ветразь — лёгка караблю!

Плюскоча мора ўнізе за бартамі,

Плюскоча над кармою смех дзяўчат —

І больш ні гуку. Ўспыхне далягляд

І сонца ў мора спусціцца за намі,

Тады на грэцкі бераг я ступлю!

пераклад з ангельскай — Ганна Янкута

Сімфонія ў жоўтым

(Symphony in Yellow)

Як жоўты матылёк, па мосце

Марудна омнібус паўзе,

Нібыта жамяра ў смузе,

То тут, то там праходзіць хтосьці.

І з жоўтым грузам сена баржы

Да цьмянай прыстані нясе,

Хавае верфі пакрысе

Туман — накідка з жоўтай саржы.

І жоўтыя лісты зляталі —

Кружляў ля вязаў Тэмпла рой,

І бледнай Тэмзы пада мной

Нефрытавыя беглі хвалі.

пераклад з ангельскай — Ганна Янкута

La mer

(La mer)

Між вантамі плыве бялюткі дым,

Бы злога тыгра вока, месяц дзікі

На грывах цёмных хмар стварае блікі,

Што свецяцца ў зімовым небе тым.

Каля штурвала рулявога здань

У пякельнай цемры бачыцца дакладна;

Дрыжыць у труме карабля бязладна

Стальнога штока глянцавая грань.

Адбітак шторм пакінуў дзе-нідзе,

З вялізным караблём ён звёў рахункі:

Плывуць, як абтрапаныя карункі,

Струмені жоўтай пены па вадзе.

пераклад з ангельскай — Ірына Пінхасік